OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



maandag 11 mei 2015
pelgrims & reizigers israël & palestijnse geb | jeruzalem 

hemelvaart in een grot



 

De meeste mensen zullen wel weten waarom a.s. donderdag een vrije dag is. Anders dan bij Pasen of Pinksteren geeft de naam Hemelvaartsdag aan hetgeen de christenen herdenken. Voor mij is deze week een mooie gelegenheid om de geschiedenis van één gebouw te reconstrueren met de hulp van geschreven bronnen, archeologische opgravingen en kunsthistorisch onderzoek.

De Olijfberg ligt aan de oostkant van Jeruzalem. Niet alleen vanwege de religieuze plaatsen, maar ook vanwege het prachtige uitzicht op Jeruzalem (zie afb.) is deze heuvel een belangrijke attractie voor pelgrims en toeristen.

Voor zover we kunnen opmaken uit geschreven bronnen werd in het begin van de vierde eeuw een grot op de Olijfberg gezien als de plek waar Jezus' hemelvaart zou hebben plaats gevonden.

Egeria, die in de tachtiger jaren van de vierde eeuw vanuit Z-Frankrijk of N-Spanje pelgrimeerde naar de landen van de bijbel en daar verslag van deed, beschreef de open hemelvaartplek en de grot als twee aparte plaatsen.
De vijftigste dag na Pasen – dus Pinksterzondag – was een enerverende dag voor Egeria. Vanaf 's ochtends vroeg zongen, baden, herdachten, preekten en luisterden de gelovigen op verschillende plekken in Jeruzalem. 's Middags na de maaltijd ging men – "zo blijft er geen christen in de stad achter: iedereen gaat" – naar de Olijfberg, naar de plek "van waar de Heer ten hemel is gevaren". Daar nam iedereen plaats en er werd gezongen, gebeden en die evangelie-teksten voorgedragen die over de hemelvaart gaan. Pas daarna "daalt men vandaar af en gaat men .... naar de grot waarin de Heer zat en Zijn leerlingen onderwees" (letterlijke vertaling uit dit boek).

Het lijkt er dus op dat in Egeria's tijd de centrale top van de Olijfberg werd gezien als hemelvaart-plek. Een logischer plek dan de grot die men aanvankelijk daarmee associeerde. Uit haar woorden kan men ook concluderen dat er geen kerk was waar een mis gelezen kon worden; men bad en zong in de open lucht.  

Een andere vrouwelijke 'pelgrim' zou verantwoordelijk zijn voor de bouw van een hemelvaart-kerk. Daarover morgen meer ....

beeld & woord © conens & van wiechen