OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



maandag 07 juli 2014
verhalen | ovidius romeinen | mozaïeken italië | sicilië italië | rome fabelwezens | sirene 

12.00 uur sirenen & sirenes



We hebben eerder stil gestaan bij het mogelijke ontstaan van de Sirenen, de vogels met vrouwenhoofd, zoals hier weergegeven op een Romeins mozaïek uit Rome. We hebben toen niet de Romeinse dichter Ovidius aan het woord gelaten. In zijn tweeduizend jaar oude Metamorphosen dichtte hij de Sirenen een prachtig ontstaan toe.

Ooit plukten Proserpina en haar vriendinnen bloemen op Sicilië. Zeker in het voorjaar kan daar nog steeds de kleurenpracht van bloemen overweldigend zijn. Pluto, de god van de onderwereld was nog steeds vrijgezel toen hij Proserpina met haar vriendinnen zag. Proserpina was van hen de mooiste en Pluto stond al na één blik op haar in lichterlaaie. Een god die zolang alleen in de sombere onderwereld vertoeft, raakt zijn beschaafde kantjes kwijt ... en de onstuimig verliefde Pluto ontvoerdde 'zijn' Proserpina nogal abrupt naar zijn onderaardse woning.

Hevig geschrokken bleven Proserpina's vriendinnen achter. Waar was ze gebleven, wie had Proserpina ontvoerd? Ze gingen op zoek en daarover dichtte Ovidius (in de prachtige vertaling van d'Hane Scheltema):

"Zij spraken al snel de wens uit om gevleugeld boven water
te kunnen zweven, zodat ook de zee zou weten van
hun speurtocht; en de hemel was genadig, want zij zagen
hun lichaam plotseling met blonde veren overdekt.
Maar om hun zangtalent, die orenstrelende muziek van
zo'n begnadigd klankvermogen, niet te hoeven missen
behielden zij hun meisjeshoofd en menselijke spraak ......"

Zo werden Proserpina's vriendinnen de Sirenen die prachtig bleven zingen en muziek maken.
Bijna een affront dat het nare geluid - vandaag om 12.00u precies - naar hen is genoemd!

Meer Sirenen ...