OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



maandag 26 januari 2015
romeinen | hadrianus romeinen literatuur 

poezië-week: oud worden .......



Oud worden overkomt ons allemaal!
Sommigen willen dat moment nog even uitstellen door allerlei operaties, vulmiddeltjes of anti-rimpeltjes-zalf. Maar het is lood om écht oud ijzer .... we worden allemaal ouder! Een van de mooiste beschrijvingen van het oud-worden waar wij vrolijk van worden, is van de Romein Juvenalis.

Juvenalis schreef zijn Satiren aan het begin van Hadrianus' regering (117-138). Hij dichtte dat "toekomst en groei van onze literatuur bestaan dank zij de keizer". Hadrianus was dichters positief gezind. "Dus laat elk jong poeët aan 't werk gaan. Nu!", schreef Juvenalis.

Met een scherpe pen, een dosis sarcasme en een nog grotere dosis droge humor wist hij de misstanden van zijn tijd aan de kaak te stellen ... menig cabaretier zou nu nog veel van hem kunnen leren!

In de schitterende vertaling van M. d'Hane-Scheltema, schreef Juvenalis over het ouder worden:

"Is ouderdom dan niet één lange reeks
van narigheid? Je ziet het toch meteen al:
een grauw, verlept gezicht, zichzelf onteigend,
een looien lap als huid, wangzakken slap
en rimpelgroeven die doen denken aan
een Afrikaanse moederaap die in
een donker bos haar oude kaken krabt.
Jeugd kent veel variaties,..
.maar ouderdom niet, daar is maar één gezicht:
trillende stem en handen, nauwlijks haar,
een kindse druipneus, brood dat zonder tanden
vermaald moet worden door zo'n zielepoot ....
Het dor verhemelte geniet niet langer
van wijn en lekker eten; liefde is
sinds lang vergeten of gedoemd te falen
bij elke poging, levenskracht en adem
schieten te kort, zelfs als hij heel de nacht
gekieteld wordt.  ....... "

We voelen ons al een stuk jonger sinds we Juvenalis hebben gelezen!

woord @ conens & van wiechen
vertaling @ M. d'Hane-Scheltema