OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



maandag 07 september 2015
romeinen | hadrianus goden | isis goden egypte 

verlaten & vergeten?



 

Terwijl toeristen de indrukwekkende Luxor-tempel (Egypte) van Ramses II, de gigantische tempelpylonen, de enorme zitbeelden van de farao, de obelisken – de ontbrekende staat nu in hartje Parijs – bewonderen, staan ze min of meer met de rug naar een klein tempeltje. Weinigen hebben er aandacht voor. Wij wel.

In de Griekse inscriptie op de ingangslatei lezen we dat een zekere Gaius Iulius Antoninus deze tempel wijdde, precies op de verjaardag van de Romeinse keizer Hadrianus (24 januari) en in diens tiende regeringsjaar (126 nC). Antoninus had er geld voor over. Hij had Zeus Helios Grote Serapis een tempel beloofd en dus bouwde hij "in eerbied" voor de goden dit eenvoudige eerbetoon. Natuurlijk bij de oud-faraonische grootsheid van de Ramses-tempel, valt dit gebouwtje in het niet. Het werd opgericht van bakstenen en leemtichels en het ziet er nu ruïneus uit. Maar oorspronkelijk waren muren en zuilen geheel bedekt met een dikke stuclaag. Onderzoekers hebben vastgesteld dat eerst de stuclaag blauw gekleurd was. Een blauwe tempel, dus. Hoelang dat zichtbaar bleef, weten we niet. Er werd een tweede stuc-laag aangebracht die marmeren platen imiteerde, een soort "nep-marmer". Binnenin had Antoninus – zo schreef hij in de inscriptie – ook enkele beelden laten plaatsen.

Ter plekke is nog slechts een onthoofd beeld van Isis te zien, niet zoals de oud-Egyptenaren haar uitbeelden, maar in een Grieks-Romeinse versie.

Gewijd aan Zeus, Helios, Serapis en Isis laat deze tempel prachtig zien hoe in de Romeinse periode de oud-Egyptische goden werden aangepast aan de "mode" van de tweede eeuw. Het meest "Egyptische" aan deze tempel is de ingang bekroond met een zonneschijf geflankeerd door twee slangen. Staand voor dit tempeltje en ons een kwartslag draaiend naar het reusachtige Amon-tempelcomplex van Ramses II, zien we beide "huizen" waarin – zo geloofde men toen – de godheden leefden. Toen mochten er alleen de ingewijden (priesters) binnen. Zij verzorgden de oud-Egyptische goden, elke dag opnieuw.

Maar deze goden hebben geen gelovigen meer, geen Ramses II of Gaius Iulius Antoninus die vanwege hun religieuze plichten in de geldbuidel tastten. Nu lopen overal toeristen, gidsen, bewakers & egyptologen. Zij hebben belangstelling voor de oude stenen, voor de afbeeldingen en de teksten. Maar niemand eert meer de goden of geeft offers  ..... zullen die oude goden zich verlaten voelen?

beeld & woord © conens & van wiechen