OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



donderdag 05 februari 2015
steengroeve italië dieren 

een span grijs-witte ossen



 

Op die late mei-dag leek er wel sneeuw te liggen op de bergen aan de Toscaanse kust. Eindelijk zagen we de bron van de mooiste Romeinse (en latere) bouwwerken in Rome en elders: de marmergroeven van Carrara!
Mijn geestesoog zag de wit bestoven steenhakkers en de moeizaam lopende ossen, terwijl kunstenaars zoals Michelangelo de Carrara-bergen doorkruisten naarstig op zoek naar een goed stuk marmer.

Sinds keizer Augustus volgens eigen zeggen een bakstenen Rome veranderde in een marmeren stad werd – en wordt nog steeds – dit marmer al eeuwen gehakt en gebruikt. Maar niet alleen het hakken was een zwaar karwei, ook het transport was in vroeger eeuwen erg arbeidsintensief. Het marmer werd op ossenkarren naar Pisa versleept en vandaar werd het per schip zo dicht mogelijk bij de plaats van bestemming gevaren. Vandaar werd het marmer weer op karren getakeld en opnieuw per ossenkar vervoerd naar de bouwplaats of naar het atelier van de kunstenaar.

In het kleine, zeer instructieve openlucht marmer-museumpje van Walter Danesi (Fantiscritti) is hulde gebracht aan de stoere trekker, de eeuwenoude os: een span is in marmer vereeuwigd!

beeld & woord © conens & van wiechen

P.S. Eric Scigliano schreef over de Carrara-groeven – met veel aandacht ook voor Michelangelo – een schitterend boek, nu weer verkrijgbaar als paperback. Ik heb het bijna in één adem uitgelezen!