OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



dinsdag 02 september 2014
verhalen | legenden syrië pelgrims & reizigers frankrijk ezel 

engelachtige ezel



 

Pas is verschenen de Nederlandse vertaling van de twaalfde-eeuwse wonderverhalen van Jacobus (Liber Sancti Jacobi) en daar kwam ik een bijzondere ezel tegen:

De pest heerste in Poitou rond 1100. Een ridder ontvluchtte met zijn vrouw en twee zoontjes de stad op een muilezel. Ze gingen pelgrimeren naar Santiago de Compostela. Maar helaas in Pamplona stierf de echtgenote van de pelgrim en de herbergier bleek lid van het dievengilde, want hij stal al de bezittingen van het pelgrimsechtpaar, inclusief de muilezel.
Helemaal aangeslagen wilde de weduwnaar toch zijn pelgrimstocht voortzetten. Hij nam zijn kinderen bij de hand en liep westwaarts. Onderweg kwamen ze een voornaam man tegen die een mooie, sterke ezel met zich meevoerde. De vreemdeling aanhoorde de tegenslagen van de pelgrim en bood hem direct zijn ezel aan als vervoersmiddel. Blij zette de pelgrim zijn twee zoontjes op de ezel. Na enkele dagen bereikten ze Santiago de Compostela, waar de pelgrim bij het graf van de apostel ging bidden.
Toen verscheen Jacobus en vroeg de geschrokken pelgrim: "Herken je me niet? Ik heb je bij Pamplona de ezel gegeven!" De apostel vertelde verder dat de valse herbergier gestraft was en dat de pelgrim de ezel ook mocht gebruiken om samen met zijn zoontjes weer naar huis te gaan. (Blijkbaar was de pest voorbij?!)
Na een lange tocht bereikte de pelgrim weer zijn huis, hielp zijn kindjes van de ezel afstappen ...... en toen gebeurde het. De ezel was ineens foetsie. Nergens meer te vinden, verdwenen, opgegaan in het niets! Die ezel moest wel – zo geloofde de middeleeuwer – een engel zijn geweest die op bevel van Jacobus de berooide pelgrim en zijn zoontjes had geholpen!

Meer informatie over dit mooie boek, klik hier.  
Dat Jacobus zijn bijzondere gaven ook voor dode kippen gebruikte, lees u hier!