OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



donderdag 18 juni 2015
verhalen | legenden italië heiligen frankrijk ezel 

de ezel & de heilige



 

In de EZEL staan enkel voorbeelden van christelijke heiligen die met ezels geassocieerd werden, onder hen Franciscus (p.86-87) en de enigszins obscure heiligen Sequanus en Authbertus (p.119). Toen ik tekst en verhalen moest schrappen, is ook onderstaande legende gesneuveld.

De franciscaan Antonius van Padua († 1231) wilde graag missioneren in Marokko, maar zijn zwakke gezondheid speelde parten en hij moest zijn missiewerk opgeven. Daarna verbleef hij vooral in Italië en twee jaar in Z-Frankrijk, waar hij prekend rondtrok.

Eens kwam hij een 'ketter' – volgens sommigen een kathaar – met diens ezel tegen. Antonius toonde de heilige hostie aan de ketter maar deze had daar geen boodschap aan. De ezel echter die al drie dagen lang niets te eten had gekregen, keek niet naar het voer dat voor zijn neus gezet werd. Nee, hij had alleen oog voor de hostie en boog zijn ezelsknieën. Een waar wonder!
De ezel in tegenstelling tot zijn baasje was de 'goede' gelovige!

In de doopkerk van Siena schilderde Benvenuto di Giovanni († iets na 1509) dit tafereel (afb.) met als decor een prachtige kerk die qua spekkoekachtige, zwart-wit opbouw lijkt op de duomo van Siena.

In een gravure (midden zeventiende eeuw, Rijksmuseum) naar een tekening van Theodoor van Thulden knielt de ezel prominent in beeld aan de voeten van Antonius. Wilt u de hele prent zien, klik dan hier.

beeld & woord © conens & van wiechen