OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



woensdag 28 november 2012
italië | etrusken dood 

dood & leven



Door de grote zorg die de Etrusken besteedden aan de overledene, leren wij nu de eens levende Etrusk kennen. Het klinkt paradoxaal, toch is het heel logisch. Paleizen, huizen en ook tempels waren voor het grootste deel van vergankelijk materiaal gebouwd.

Steden lagen vaak op strategische locaties, die eeuwen lang - ook toen bij wijze van spreken de Etruskische nederzetting al tot stof was vergaan - in de Romeinse en middeleeuwse perioden bewoond bleven; soms tot op de dag van vandaag. Dat maakt archeologisch onderzoek lastig.

Juist door de zorg die de Etrusken besteedden aan het leven na de dood hakten zij graven uit in de rotsen, gaven de dode grafgiften mee en beschilderden de grafmuren met scènes uit het dagelijks leven. Ook de status van de dode en zijn familie werden in grafvorm en -grootte geëtaleerd.
Veel informatie geven graven en de opgegraven objecten. Niet alleen over de betrokken elite, maar ook over de boeren, de handelaren, de handwerkslieden, de bedienden en de slaven.

Middeleeuwse wonderverhalen of onze reclame-uitingen willen iets - of het nu wel of niet reëel is - aanprijzen. Ze doen dat met herkenbare vormen, woorden, symbolen en beelden die de mensen aanspreken voor wie die verhalen of de reclame bedoeld is.
Zo ook met de vondsten uit het verleden. Etruskische spiegels zijn vaak op de achterkant (dus de niet-spiegelende zijde) versierd met prachtige afbeeldingen die iets vertellen over de godenwereld of die - heel praktisch - weergeven hoe die spiegels werden gebruikt en hoe de Etrusken zich opmaakten.

De askisten geven misschien de tocht naar de onderwereld weer, maar praktisch laten ze karren zien die de Etrusken gebruikten en die diepe karresporen nalieten in de tufstenen wegen (Cerveteri).

De aanliggende vrouw op haar sarcofaag of askist mag dan deelgenoot zijn van een imaginair hiernamaals-banket, praktisch geeft ze aan welke kleren ze droeg, hoe ze haar sieraden en haar drapeerde, hoe ze zich koelte toewuifde met een prachtige waaier ......  
Inderdaad, door de grote zorg die de Etrusken besteedden aan de overledene, leren wij nu de eens levende Etrusk kennen.....