OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



donderdag 11 juni 2015
verhalen goden amor & psyche 

comateuze slaap



 

Nadat Psyche drie, bijna onmenselijke, opdrachten van Venus met hulp van anderen goed heeft volbracht, is er nog geen einde gekomen aan haar ellende.

Venus geeft Psyche een doosje en nog een vierde opdracht: afdalen naar de Hades en daar aan Proser­pina, de onderwereldgodin, een beetje van haar schoonheidszalf  vragen en dat in het doosje doen.

Psyche weet nu zeker dat dit haar eind is. Want hoe kan een sterveling de onderwereld betreden? Ze zoekt een hoge toren. Van de trans zal zij zich naar beneden storten, naar haar dood. Maar de toren geeft het meisje raad. Immers als zij zichzelf doodt, komt ze weliswaar in de onderwereld terecht, maar zal ze dan niet meer kunnen terugkeren. Nee, luister naar mij, zo spreekt de toren. Haarfijn geeft de toren precies aan welke weg Psyche moet volgen, wat ze mee moet nemen en welke dingen ze onderweg moet doen of juist moet laten. Hoe ze de driekoppige hellehond Cerberus even kan temmen en hoe ze de veerman Charon moet behandelen. Maar - meisje, luister goed – bedwing je nieuwgierigheid naar die goddelijke schoonheid. Die mag je niet zien ......

Psyche heeft de toren-raad in haar oren geknoopt en volgt deze nauwgezet op. Ze krijgt de schoonheidszalf van Proserpina in haar gesloten doos mee. Ze is blij als ze de duistere onderwereld veilig verlaten kan en het felle zonnlicht haar verwelkomt.

Maar – zo redeneert ze bij zichzelf – ik loop hier met een doos vol goddelijke schoonheidszalf, waarom zou ik zelf niet een beetje van die bijzondere zalf gebruiken? Even de deksel een klein beetje optillen, dat kan toch geen kwaad? Maar voor ze het door heeft, omringt een diepe, comateuze slaap haar: ze is nu een slapende dode (afb. foto-zoutdruk, 1851).

Zal Amor haar kunnen redden?

Morgen meer.

beeld © Rijksmuseum Amsterdam & woord © conens & van wiechen