Vergilius was een Romeinse dichter; zijn beschrijving van de avonturentocht van de Trojaanse held Aeneas wordt al tweeduizend jaar gelezen. Maar vanaf de vroeg-christelijke tijd werd Vergilius ook als profeet gezien. In de late middeleeuwen groeide hij uit tot tovenaar Virgilius die in Rome de meest fantastische wonderen kon verrichten en Napels stichtte. Hij maakte een vlieg die andere vliegen op een afstand hield; daardoor raakte Napels eindelijk bevrijd van een vliegenplaag. Weer een andere schrijver meende dat Virgilius het luchtdicht bewaren van vlees had uitgevonden, zodat het maar liefst vijfhonderd jaar goed bleef. Hij vond een robot uit die de nachtelijke misdaad de kop indrukte. Wie zich na de avondklok nog op straat waagde, werd door deze metalen ruiter-robot neergemaaid!

Vanaf de dertiende eeuw vertelden middeleeuwers elkaar het volgende: Er was een een tovenaar en die heette Virgilius. Hij kon toveren en vond allerlei belangwekkende zaken uit. Maar hij had één zwakte ..... hij was verliefd op de mooie dochter van de Romeinse keizer. Zij was jong; wat moest ze met zo'n oude man? Ze werd een beetje moe van zijn begerige blikken en toen Virgilius haar zijn vlammende liefde in woorden verklaarde, wilde ze voor eens en voor altijd een eind maken aan de avances van deze té oude minnaar.

Ze deed net alsof ze Virgilius 's nachts graag wilde ontvangen in haar eigen torenkamer. Ze zou een mand naar beneden laten, daar moest Virgilius dan in kruipen en zij zou 'm ophijsen. Toen Virgilius dit hoorde, was hij uitzinnig van blijdschap en verliefdheid. 's Nachts sloop hij naar de koninklijke toren en zie .... daar hing de mand, zoals afgesproken. Hij klom erin en heel langzaam werd de mand naar boven gehesen.

Erg langzaam ....
en nog langzamer ...
totdat halverwege de toren de mand helemaal stil hing en stil bleef hangen! Virgilius kon geen kant op en zat zielig in de mand gevangen. Toen de zon opkwam, zag iedereen de oude-man-in-mand hangen en schaterde het uit. Virgilius een wijs man, was door een slimme meid bedot!
Ja, ja, vrouwen .......

Deze middeleeuwse vrouwenlist werd rond 1540 in hout gebeeldhouwd op een misericorde van het koorgestoelte van de Catherinakerk in Hoogstraten (België). Een prachtig houten reliëf in de bank weggemoffeld ... immers de misericorde is een klein 'bij-zittertje' aan de onderkant van de opklapbare zitting van een koorgestoelte. Vermoeide of bejaarde geestelijken konden dan tijdens lange diensten blijven staan met een steuntje onder de billen.
Wat een leuke manier om zó een slimme meid 'eronder' te houden!