OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



donderdag 28 juli 2016
tunesië | carthago souvenirs & (reis)herinneringen 

Carthago reisdagboek



 

Bij het herlezen van onze oude reis-dagboeken valt het me elke keer weer op hoe je negatieve ervaringen sneller vergeet dan positieve. Die prachtige zonsondergang, het vriendelijke gebaar van een Griekse, oude vrouw die me een bloemetje gaf of de tijdloze stilheid van een Romeinse ruïne - belevenissen die me nog helder voor ogen staan.

Omdat ik deze week Carthago-dia's aan het scannen ben, las ik mijn oude Carthago-herinneringen door. De reis er naar toe – de ene keer met de boot uit Marseille en de andere keer uit Trapani – was al een belevenis op zich. Mijn dagboek lezend voelde ik weer de vieze plakkerigheid van de overvolle boot vanuit Sicilië en hoorde ik weer de herrie en de ruzies tussen de passagiers onderling. Ik herinnerde me weer hoe we de figuurlijke knop in ons hoofd omdraaiden om maar alles gelaten over ons heen te laten komen: het uren wachten om te mogen inschepen en het uren wachten voor we als laatste het schip mochten verlaten....
Maar uiteindelijk reden we (weer) in onze eigen auto in Tunesië.

Ons eerste bezoek gold uiteraard Carthago. Samen zwerven door de oude en pasopgegraven ruïnes ... maar vaak bleef je niet lang samen alleen. Er dook wel iemand op die je wilde rondleiden of pasgemaakte – soms échte – antiquiteiten wilde verkopen ...... We leerden snel verschillende methodes om deze ongewilde aandacht af te poeieren.

En nee, ook dit échte Carthaagse vaasje – "wel duizenden jaren oud" – hebben we uiteraard niet gekocht!

beeld & woord © conens & van wiechen