Er zijn een tiental Romeinse sarcofagen bewaard gebleven waarin de schepper-god Prometheus een belangrijke rol speelt. Hij staat aan het begin van het leven.
In aanwezigheid van goden en de personificaties van hemel en aarde zien we hoe het door Prometheus gemodelleerde mensje bezield wordt.

Deze sarcofaag - in het archeologisch museum van Napels - werd gevonden in Puteoli en waarschijnlijk rond 300 nC gebeeldhouwd.
De centrale figuur Prometheus zit bij het door hem gemodeleerde mensje dat stijf op de grond ligt. Zijn linkerhand rust op de menselijke krullenbol. De staande vrouwen-figuur die toekijkt is de levensdraad-spinnende Clotho, een van de drie schik- of lotsgodinnen (Parcen, Moirai).

Achter en half op de pas-geschapen knaap staat een drietal. Twee erootjes leiden een halfnaakt meisje naar de knaap toe. Zij is de personificatie van de ziel die de knaap moet bezielen. Veel zin lijkt ze er niet in te hebben, want ze maakt een enigszins afwerend gebaar. Het linker gevleugelde erootje houdt zijn fakkel bij het hoofd van de knaap, alsof hij ook daarmee de figuur tot leven wil wekken.

Boven deze centrale bezielings-actie zijn Zeus en Hera (Jupiter en Iuno) afgebeeld die aan Hermes - duidelijk te herkennen als zijn slangenstaf en voorhoofd-vleugels - een geldbuidel overhandigen.
Een nogal baardig heerschap achter Poseidon (Neptunus) -  de zeegod is te herkennen aan zijn drietand -  steekt zijn begerige hand al uit om het geld aan te nemen. Het is Hades, de god van de onderwereld, die voor dit geldbedrag een ziel uit de onderwereld vrijlaat.

Helemaal links is zelfs die onderwereld afgebeeld, inclusief de driekoppige hellehond Cerberus vastgehouden door de zittende Hecate, een godin van de onderwereld. Bij haar voeten heeft de beeldhouwer twee schedels weergegeven.

De andere figuren symboliseren de kosmos, getuige van de schepping. De drie figuren met opbollend gewaad stellen hemel en de uren van de ondergaande en opkomende zon voor. De twee liggende figuren zijn de zee (links met roer) en de aarde. Helemaal links bovenin en rechts bovenin zijn de vierspannen weergegeven van resp. Selene (Luna), de maan, en Helios (Sol), de zon.
De toevoeging (rechts) van de smid die op zijn aambeeld slaat, verwijst waarschijnlijk naar de heldendaad van Prometheus, die uit de hemel-smidse van Hephaistos (Vulcanus) het vuur stal om het aan de mensen te geven.

Kortom: een schitterende marmeren doodskist waarop het begin van het leven bijna feestelijk wordt afgebeeld.