OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



woensdag 15 april 2015
pelgrims & reizigers italië israël & palestijnse geb | jeruzalem dieren spanje | camino de santiago spanje | santiago de compostela 

goedgelovige legenden-verzamelaar



 

De Italiaan Domenico Laffi was een gestudeerd man en priester, die erg van reizen hield. Hij pelgrimeerde naar Jeruzalem in en was vijfmaal in Spanje, waarvan driemaal in Santiago de Compostela (1666, 1670 en 1673). Hij bestudeerde de gewoonten die hij onderweg tegenkwam, verzamelde legendes en was goedgelovig. Zijn reisverslag naar Santiago de Compostela werd in Bologna gedrukt (1673) en beleefde zeven (!) drukken (nu gedeeltelijk in Engelse vertaling te koop, klik hier).

Over Santo Domingo de la Calzada (N-Spanje) schreef hij uitgebreid, vertelde over het kippenwonder dat eens zou hebben plaats gevonden én zag haan en hen in het kippenhok in de kerk. Hij voegde enkele details aan het verhaal toe. Laffi benadrukte het feit dat pelgrims witte – sneeuwwitte – kippeveertjes meenamen en verwonderde zich over het feit dat haan en hen geen enkel veertje leken te missen! Verder vertelde hij dat deze haan en hen precies zeven jaar leefden. Vlak voor haar dood legde de hen twee eieren en dáár kwamen de "nieuwe" haan en hen weer uit die de volgende zeven jaar in de kerk woonden. Elke pelgrim hoopte de haan te horen kraaien; dát was een goed voorteken, nl. een behouden aankomst in Santiago de Compostela!

Het was een wonderlijk stel, die haan en hen, want – zo vertelde Laffi – ze aten alleen maar brood dat door pelgrims werd gegeven. En ze waren kieskeurig, want dat brood moest als aalmoes zijn verkregen. Voor gekocht brood haalden ze hun snaveltjes op; ze stierven liever van honger!

Maar ja, om even praktisch te blijven. Stel dat er enkele dagen geen pelgrim langskwam, wat gebeurde er dan? Ook dat meldde Laffi. Een vrouw, woonachtig in Santo Domingo, zorgde voor de diertjes. Hadden ze té weinig te eten, dan verkleedde ze zich als pelgrim en ging in de stad de huizen langs brood-bedelen! Zó konden haan & hen altijd "aalmoes"brood pikken!

Deze details laten zien dat een middeleeuws wonder-verhaal nooit "af" is. Elke tijd of elke gelovige creëerde zo zijn eigen toevoegingen aan legenden, ook in de zeventiende eeuw.    

beeld & woord © conens & van wiechen