OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



dinsdag 14 april 2015
goden | asklepios griekenland | athene pelgrims & reizigers romeinen romeinen | hadrianus turkije | hettieten 

pelgrim: asklepios is groot!



 

Publius Aelius Aristides was van goede familie en droomde van een schitterende carrière als redenaar. Hij kreeg in Athene les van de beste retoren van zijn tijd, de tweede eeuw. Het liep anders. Als 26-jarige ging hij in 143 op weg naar Rome, maar onderweg tijdens storm en stortbuien liep hij een koudje op. Naar eigen zeggen kreeg hij last van oorpijnen, koortsaanvallen, verkrampte spieren, maag- en darmstoornissen. Kortom, overal pijn, kommer & kwel. Als hij sprak, hield hij zijn hand voor zijn mond uit vrees dat zijn tanden eruit zouden vallen. Na veel ellende en een karig dieet – hij hield alleen melk binnen –  kwam hij als een naar adem snakkende zieke uiteindelijk in Rome aan. Tot spreken in het openbaar was hij niet in staat. Zijn carrière-droom spatte uiteen.

Hij besloot per schip weer richting huis – westkust van Klein-Azië –  te gaan. Daar stonden artsen machteloos. Ze konden Aristides niet helpen. Er was geen hoop meer voor hem ..... maar toen verscheen Asklepios in een droom aan hem en de god vertelde Aristides naar zijn heiligdom in Pergamon te gaan. Naast de god zelf werkten daar artsen en bedienden. Op aanwijzingen van de god moest hij hartje winter in een ijskoude rivier zwemmen, modderbaden nemen, rond de tempel rennen en zo meer. Aristides zou daar – met onderbrekingen – 17 jaar vertoeven. Hij had voor Asklepios een grote devotie, die werd bekroond toen hij – in trance? – het godenbeeld naar hem zag wenken.

Voor hem was er daarna nog maar één god: Asklepios. Aristides hervond de kracht om verder te leven en zijn herwonnen zelfvertrouwen maakte het spreken in het openbaar weer mogelijk. Dit alles dankzij Asklepios! Daar waar andere genezen pelgrims de god als dank een offer of beeld zouden schenken, gaf Aristides Asklepios zijn geschreven relaas met als titel Gewijde Geschiedenissen, waarvan een deel bewaard bleef.

Ook van het Asklepieion in Pergamon zijn nog indrukwekkende tweede-eeuwse resten te zien. Hier woonde, werkte en modderbaadde Aristides. Behalve een indrukwekkende Asklepios-tempel herbergte dit heiligdom een theater en een bibliotheek met een groot beeld van keizer Hadrianus. Er waren mannen- en vrouwentoiletten en een bron waarvan patiënten het water dronken.
We zijn alleen, niemand te zien. Het enige geluid is dat van traagstromend water. Zou dat water nog steeds uit de oude bron komen?

Heerlijk die ruïnes, waar het oude steen wordt aangekleed door prachtige verhalen van hen die er eens woonden!

beeld & woord © conens & van wiechen