lezing: masada, feiten & fictie

 
geschiedenis & mythe
 
 
 
 

Masada is een ca. 400 m hoog rotsmassief ten westen van de Dode Zee.
De bovenzijde is enigszins ruitvormig, ca. 600m van N naar Z en ca. 300m van O naar W. De naam is afgeleid van het Hebreeuwse woord voor fort..

Flavius Josephus schreef in de eerste eeuw: "Een hoge rots, niet al te klein in omtrek en met steile wanden, wordt aan alle kanten omsloten door diepe ravijnen, waarvan de wanden loodrecht oprijzen uit een peilloze diepte. ...
Slechts op twee plaatsen is er een, zij het bepaald niet gemakkelijke, weg om naar boven te komen en de rots te bereiken. ...
Men kan er alleen maar voorzichtig voetje voor voetje overheen lopen. Het is levensgevaarlijk. Aan beide kanten gaapt namelijk een angstaanjagende diepe afgrond, die zelfs de meest stoutmoedige klimmers de stuipen op het lijf jaagt. ..
De grond op de top was vruchtbaar en zachter dan die van welke vlakte dan ook.
De koning [Herodes] maakte er landbouwgrond van". 

Wereldberoemd werd het door de archeologische opgravingen van Yigal Yadin in de jaren zestig van de vorige eeuw. Vrijwilligers overal vandaan namen deel aan het archeologisch onderzoek. Men vond het paleis en de versterkingen van Herodes terug, maar ook stille getuigen van de eerste joodse opstand (68-73) zoals beschreven door Flavius Josephus. 

Masada werd in de jaren zestig bijna dé mascotte van de jonge staat Israël. Maar in hoeverre werden de vondsten objectief beoordeeld of was het wensdenken té groot? In deze lezing volgen we de geschiedenis van het historische Masada, maar gaan we ook in op de mythe Masada.