lezing: san marco in venetië

verhalen in steen, goudglans & brons

 

In 829 (of 828, of 815) hebben Venetianen - volgens de legenden - het gebeente van Marcus uit Alexandrië 'meegenomen' naar Venetië, waar op bevel van doge Giustiniano de eerste San Marco werd gebouwd om de stoffelijke resten van Marcus waardig te herbergen (in 832 gewijd). Sinds die tijd is Marcus de patroonheilige van de stad. In de volksopstand van 976 werd deze kerk beschadigd en daarna nogal ingrijpend 'gerestaureerd' (of herbouwd, gewijd 1094).

Het lichaam van Marcus was tijdens die op­stand verborgen, maar later wist men niet meer wáár. Doge Domenico Contarini begon met de bouw van een nieu­we kerk in 1063, die door Doge Vitale Falier in 1094 werd ingewijd. Gelukkig voor de Venetianen 'vond'  doge Falier ook Marcus' relieken terug in datzelfde jaar!

De Byzantijn­se Apostel-kerk van Justinia­nus (zesde eeuw) in Constanti­nopel was het voor­beeld, qua bouwvorm en qua plaastsing van figuratieve decoraties. De basis is een grieks kruis in een vierkant. Het centrum en de vier armen zijn met koepels en de overige gedeelten met tongewelven overwelfd.

Vooral tijdens de vierde kruistocht (1204) werden veel Byzantijnse schatten uit Constantino­pel naar Venetië 'gebracht', zoals enkele bronzen deuren, schitterende voorwerpen van  email en de beroemde bronzen paarden.

Vanaf het eind van de elfde eeuw begon men het interieur overdadig met mozaïeken te decoreren. In deze lezing staan we ook uitgebreid stil bij deze goudglans-weelde.