lezing: karel de grote

koning, keizer, legeraanvoerder & wetgever 

 

Volgens biograaf Einhard was Karolus Magnus "lichamelijk goed gebouwd, sterk en groot in gestalte ... zijn hoofd was rond ... zijn haar op latere leeftijd prachtig wit, zijn uitstraling kalm en opgewekt, zijn optreden waardig, zijn tred firm, zijn stem hoog maar niet zo sterk als je wel zou verwachten van een man van zijn postuur". Karel was sinds 768 koning van de Franken, sinds 774 van de Longobarden en sinds zijn kroning door de paus op kerstmis 800 ook Rooms keizer. Hij stierf op 28 januari 814.

Karel voerde oorlogen tegen het islamitische Spanje, de 'heidense' Saksen en Avaren, lijfde Beieren in en beschermde de paus tegen indringers. Daarnaast veranderde hij de rechtspleging en liet naleving van zijn wetten door speciale gezanten controleren. Hij voerde administratieve en economische veranderingen door en stuurde ook in kerkelijke aangelegenheden. Zo werd op zijn initiatief partij gekozen tegen het Byzantijnse iconoclasme. Hij nodigde geleerden overal vandaan uit om naar zijn hof te komen, maakte Aken zijn belangrijkste residentie en gaf de aanzet tot bloei van letteren & kunsten, de zg. Karolingische renaissance.

Ook na zijn dood bleef Karel de Grote een dankbaar en populair onderwerp in gedichten en verhalen. In 1165 werd hij zalig verklaard. Deze lezing gaat over de historische Karel de Grote. Latere verhalen over hem - hoe interessant ook - laten we buiten beschouwing (deze behandelen we graag in een andere lezing).