lezing: katharen

 

Ons woord ket­ter is afge­leid van kat­ha­ren, maar zelf noem­den deze 'ketters' zich chris­te­nen. De ge­loofsbelij­denis van de Flo­rentijnse kat­ha­ren be­gint als volgt: "in den beginne was er het Goede en het Boze. Daarbin­nen heerste voor alle eeu­wig­heid Licht of Duister­nis. Van het Goede komt alles wat licht en geest is, van het Boze komt alles wat stof en duisternis is". Dit geeft de essentie van het kat­haris­me weer.
De we­reld, het tastbare is van de duivel, de hemel is de werke­lijke we­reld. Het apoca­lyptische eind is de uitein­de­lijke over­winning van God en de vernie­ti­ging van het Kwaad. Alle mensen die zich tijdens op­eenvolgen­de levens niet hebben kunnen zuiveren, gaan dan ook ten onder. Katharen wezen kruis (Christus is niet aan het kruis gestorven), eredienst, sacramenten (ook het huwelijk), oude testament en kerkgebouwen af. Hun ritueel was een­vou­dig en be­stond hoofd­zakelijk uit gebe­den, gezan­gen, lang­du­rige vasten en pre­ken, waarin de doctri­ne werd toege­licht.

De Katharen waren een doorn in het oog van Rome en wer­den dan ook met veel inzet en geweld ver­volgd. In een zoektocht door Zuid-Frankrijk langs indrukwekkende burchten (Hautpoul, Lastours, Peyrepertuse, Quéribus en Montségur) pro­beren we de Kat­haren en hun geschiedenis terug te vinden.