OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



dinsdag 13 september 2016
ezel goden griekenland literatuur 

ezelsmeekbede



 

Uit de EZEL:

De ezels hadden er genoeg van: steeds maar sjouwen, altijd slaag, slecht voedsel, nog meer slaag en opnieuw een zware last te dragen. Ze pikten het niet meer.

Ze stuurden enkele afgezanten naar oppergod Zeus om verlichting van hun ellendig lot te vragen. Zeus luisterde naar hun terechte klachten, maar wist dat ezels nou eenmaal ezels waren en altijd ezels zouden blijven. Dat kon zelfs híj niet veranderen. Hij wilde hen duidelijk maken dat wat ze vroegen, onmogelijk was en vertelde dat verlossing alleen kon komen als ze met z'n allen een rivier zouden plassen. De ezels namen Zeus' woorden serieus en dachten écht dat hun redding nabij was.

Daarom plassen ezels vanaf die tijd altijd dáár waar ze een andere ezelsplas tegenkomen.

"Moraal: aan zijn lot kan men niets veranderen".

Vrij naar een van Aesopus' fabels. 

© www.deEZEL.nl A. van Wiechen