lezing cappadocie

leven in de rotsen 

 

De naam Cappadocia kenden de Grieken zeker vanaf de vijfde eeuw vC en was waarschijnlijk de Griekse versie van Katpatuka, zoals de Perzen deze provincie noemden. In deze streek, in het hart van het tegenwoordige Turkije, vonden vanaf de vierde eeuw kluizenaars de eenzaamheid, huisden monniken in rotskloosters en vonden andere bewoners bij vijandelijke aanvallen veiligheid in uitgestrekte, onderaardse steden (Derinkuyu, Kaymaklı).

In dit grillige rotslandschap zijn heel wat herinneringen aan de bewoners bewaard gebleven. We bekijken sobere kluizenaarsonderkomens en kleurrijke, Byzantijnse wandschilderingen van rotskerkjes (Çavusin, Göreme, Ihlara-dal, Ortahisar, Zelve) die vooral in de periode van de negende tot en met de elfde eeuw werden aangebracht. Vooral soldatenheiligen, keizer Constantijn de Grote en zijn moeder Helena blijken hier populair geweest te zijn bij de middeleeuwse gelovigen. 

meer lezingen over Byzantium