OudWeb-log & MOZAÏEK - voorbije toekomst



vrijdag 09 september 2016
verhalen | dierenfabel turkije ezel 

't is ook nooit goed



 

Een vader en zoon gingen met hun ezel naar de markt. Ze wilden het dier verkopen. Daarom spaarden ze zijn krachten en liepen ze beiden achter de ezel aan. Enkele landarbeiders gaven hardop hun commentaar: "Waarom heb je een ezel als je 'm niet gebruikt?" "Tja," dacht de vader, "dat is eigenlijk ook zo" en hij zette zijn zoon op de ezel. Enkele dorpsbewoners passeerden en zeiden verontwaardigd: "Die jeugd van tegenwoordig. Zelf gezond van lijf en leden maken zij het zich gemakkelijk op een ezel en laten hun bejaarde vader lopen. Die jeugd van tegenwoordig!"

Daar zat wat in en vader en zoon wisselden van plaats. De oude vader zat nog maar net comfortabel op de ezel, of ze kwamen enkele vrouwen tegen. "Altijd weer die kerels die het zich gemakkelijk maken. Moet je hem zien zitten, een sterke volwassen kerel, die zijn bloedje van een kind in deze hitte laat lopen!" De vader en de zoon besloten toen maar samen op de ezel te gaan zitten. Zo sukkelden ze verder richting markt. Ze hadden het dorp nog net niet bereikt, toen ze enkele boeren hoorden schelden. De scheldpartij gold vader en zoon: zó wreed om die ezel met hun beider gewicht te belasten, dat is toch veel te zwaar voor zo'n kleine ezel! Ze stapten van de ezel af en besloten hem samen te dragen. Zó kwamen ze op de markt aan en werden daar met hoongelach ontvangen.

Vrij naar een fabel in de Aesopische traditie.

Dit verhaal wordt ook toegeschreven aan de dertiende-eeuwse Nasreddin hodja, nog altijd de volksheld in Turkije. De geleerde, slimme én naïeve woordkunstenaar gaf zijn zoon berustend de volgende wijze les: "Zo zie je maar, je kunt het nooit iedereen naar de zin maken!"

beeld & woord © conens & van wiechen

uit de EZEL